Agresija u međunarodnom krivičnom pravu

Autori članka: 
Marina N. Simović, Vladimir M. Simović
Godina izdavanja članka: 
2013
Broj u godini: 
1
Apstrak članka: 

Od pojave termina „agresija“ kao pravnog pojma vodila se višedecenijska akademska bitka u kojoj su naučnici ukrštali svoje stavove i argumente u pokušaju da se odgonetne njeno pravo značenje i smisao. S druge strane, problemi u definisanju agresije proizilaze iz različitih pristupa koje su države imale prema ovom terminu: jedne su u definisanju agresije vidjele znak spasa protiv bilo čijeg miješanja u svoje unutrašnje probleme, dok su druge to smatrale ograničavajućim faktorom u ostvarivanju svojih pretenzija. Ipak, i u takvim uslovima napredak je bio neminovan. Od obične norme kojom se zabranjuje agresija, preko njenog određenja kao međunarodnog zločina, pa sve do iskristalisanog sistema individualne krivice pred Međunarodnim krivičnim sudom, agresija je prešla put koji je bio i težak i naporan, ali i uspješan.
Značajne korake u tom smislu predstavljali su Versajski mirovni ugovor, Kelog-Brajanov pakt, suđenja u Nirnbergu i Tokiju, Povelja Ujedinjenih nacija, Rezolucija Ujedinjenih nacija broj 3314, Rimski statut Međunarodnog krivičnog suda i konačno Reviziona konferencija u Kampali. Da li je „korak iz Kampale“ i poslednji? Iako predstavlja možda i najveću pobjedu u dosadašnjoj borbi za definisanje agresije, rješenje iz Kampale ima i jednu manu: njegova primjenljivost je uslovnog karaktera.