Modaliteti za prevazilaženje jaza između međunarodnih mehanizama zaštite ljudskih prava i akcije na nacionalnom planu

Autori članka: 
Brano Miljuš
Godina izdavanja članka: 
2012
Broj u godini: 
1
Apstrak članka: 

Inegracije u Evropskoj Uniji su povezane sa ispunjavanjm različitih uslova, koji se generalno posmatrajući dijele na političke, ekonomske i pravne. Od 1990-ih Evropska unija (u to vrijeme Evropska zajednica) se nije doticala pitanja zaštite nacionalnih manjina. Prvi institut za utvrđivanje primjenjivih ljudskih prava u ugovornim odnosima sa elementom inostranosti je institut autonomije dijelova. Teorija karakterističnog akta nam pomaže da definišemo pravo i pravila za regulaciju ugovora sa elementom inostranosti. Ovom teorijom je utvrđena najvažnija činjenica, a to je karakteristična činjenica u ugovoru. Ovaj dokument analizira regulaciju ove teorije u Rimskoj Konvenciji u Zakonu koji se primjenjuje na ugovorene obaveze i u Pravilniku Evropskog Parlamenta (EC) br. 593/2008 i Savjeta od 17. juna 2008., u Zakonu o ugovornim obavezama (Rim I), koji je zamjenjen Rimskom Konvencijom. Rimska Konvencija reguliše činjenicu da je ugovor najbliže povezan sa zemljama u kojima stranke, sa karakterističnim aktom „u vrijeme zaključivanja ugovora, imaju prebivalište, odnosno imaju predstavništvo.“