Testament sačinjen pred notarom

Autori članka: 
Đorđe Raković
Godina izdavanja članka: 
2012
Broj u godini: 
1
Apstrak članka: 

U sklopu sveopšte reforme građanskog zakonodavstva 2004. godine u pravni sistem Republike Srpske uvedeni su notari. Regulisanjem notarijata prevashodni cilj zakonodavca je rasterećenje sudova, tj. preuzimanje određenih poslova od notara iz nadležnosti sudova. U tom cilju, jedan od značajnijih poslova koje sudovi mogu povjeriti notarima jeste i sačinjavanje testamenta. Testament sačinjen pred notarom ima značaj javnog testamenta, jer se, između ostalog, prilikom njegovog sačinjavanja primjenjuju odredbe Zakona o nasljeđivanju koje se odnose na sudski testament, ukoliko Zakonom o notarima nije drugačije regulisano. To znači da je Zakon o nasljeđivanju lex generalis u odnosu na Zakon o notarima. Prilikom sačinjavanja testamenta u formi notarski obrađene isprave, notar je obavezan utvrditi ispunjenost uslova koji se na osnovu ovih zakona neophodni za njegovu punovažnost. Ovi uslovi mogu biti na strani notara (nadležnost za sastavljanje, ko može u ime notara sastaviti testament itd.) ili na strani zavještaoca (identitet zavještaoca, zavještajna sposobnost, svjedoci identiteta i testamentarni svjedoci, tumači itd.).